18 فروردین 1399

شانه نابرابر

قبلا به یکی از آسیب های شانه که سندرم شانه شناگر بود پرداختیم. چنانچه سطح شانه را با یک خط افقی مرجع مورد ارزیابی قرار دهیم، شرایط طبیعی هر دو شانه باید نسبت به این خط، فاصله داشته باشد، یکسان نبودن فاصله شانه ها با خط افقی مرجع در یک طرف را عارضه شانه نابرابر می نامند. بر اساس تحقیقات به عمل آمده در ایران میزان شیوع عارضه شانه نابرابر در یک گروه 144 نفری از ورزشکاران تیمهای ملی 68/50 درصد، در دانش آموزان پسر 12-20 ساله ورزشکار 46 درصد، در نوجوانان پسر 12-15 ساله شهر تهران 48 درصد، دانش آموزان پسر 11-15 ساله اصفهان 5/34 درصد ودر 300 نفر دانش اموز دوره راهنمایی (11-15 ساله) شهرستان دزفول 33/41 درصد است. این ارقام بیانگر شیوع عارضه در نزدیک به نیمی از جامعه تحقیق است که بسیار قابل توجه می باشد. احتمال دارد شانه نابرابر به صورت مادرزادی باشد که به آن اشپرینگل می گویند. در این حالت یکی از کتفها بالاتر از حد طبیعی قرار گرفته وکوچکتر خواهد بود.

 

علل

1. وضعیتهای غلط در نشستن، ایستادن، خوابیدن و راه رفتنهای طولانی با فعالیتهای یک طرفه در ورزش مانند رشته های پرتابی.

2. عدم تعادل در عضلات نگهدارنده کمر بند شانه و عضلات نردبانی قدامی و میانی گردن.

3. استفاده از دست مسلط بدون توجه به بکارگیری دست دیگر همانند حمل کیف و اجسام سنگین با یک دست برای سالیان متمادی.

4. برخی معتقدند که یکی از علل بروز شانه نابرابر عارضه کج پشتی، شکستگی استخوانهای کمربند شانه و بد جوش خوردن آنها مانند شکستگی استخوان ترقوه و دررفتگی مفصل جناغی-ترقوه ای است. .

نشانه ها .

1. نابرابری در ارتفاع دو زائده اخرمی یا دو استخوان توقوه و خارج شدن شانه ها از وضعیت تعادل، .

2. نابرابری زاویه تحتانی کتف، .

3. نابرابر بودن زاویه میان گردن و سرشانه که معمولاً ناشی از برجسته بود معضلات ناحیه شانه در یک طرف است، .

4. کاهش تحرک در مفصل شانه به ویژه کاهش دامنه حرکتی دست، .

5. درد در اطراف شانه ها وگردن، .

6. ناهمسان بودن فاصله میان ناحیه داخلی بازو و تنه در دو طرف. .

ملاحظات اصلاحی ودرمانی .

به نظر می رسد که میان عارضه شانه نابرابر، کج گردنی وکج پشتی رابطه وجود داشته باشد و افرادی که از عارضه شانه نابرابر رنج می برند با اتخاذ وضعیتهای جبرانی در سمت دیگر مبتلا به کج گردنی می شوند. از این رو به این عارضه باید توجه جدی داشت و به شیوع آن به شکل مادرزادی یا ساختاری و عملکردی یا برگشت پذیر دقت کرد. در اصلاح و پیشگیری از عارضه شانه نابرابر برگشت پذیر باید به این نکات عمومی توجه شود: .

1. آشنا ساختن فرد با وضعیت صحیح بدنی به هنگام نشستن، ایستادن، راه رفتن و خوابیدن. .

2. تقسیم وظیفه بین دو اندام فوقانی به هنگام حمل اشیاء و انجام دادن سایر کارهای بدنی روزمره و نیز در هنگام ورزش. .

3. ازدیاد دامنه حرکتی مفصل بازو و ایجاد جنبش پذیری در مفاصل درگیر مانند گردن. .

4. تقویت عضلات ذوزنقه، بخش 2 ذوزنقه، عضله گوشه ای، عضله جناغی-چنبری-پستانی. .

5. انعطاف عضلات سینه ای کوچک، بخش 4 ذوزنقه و تحت ترقوه ای. .

 

حرکات اصلاحی مورد نیاز بدن خود را  از این جا دریافت کنید

 

 

نمونه تمرینهای کشش

1. هر دو دست را از پهلو به بالایی سر برده و در یکدیگر قفل کنید. بکوشید تا حد امکان آن را به سمت بالا بکشید. کشیده شدن عضلات زیر بغل حاکی از اجرای صحیح است.

2. تمرین بالا را می توان در وضعیت خوابیده به پشت نیز انجام داد. در این حالت دستها به طرف بالا و عقب کشده شده و تلاش می شود تا پشت دستها بر روی زمین قرار گیرد، بدون آنکه از ناحیه آرنج خم شده باشد.

3. از بارفیکس به حالت ثابت آویزان شوید.

نمونه تمرینهای تقویتی

1. در وضعیت ایستاده بکوشید تا شانه در سمتی که افتادگی دارد به بالا برده شود.

2. در وضعیت ایستاده با شانه پایین تر به توپ فوتبال یا والبیال ضربه بزنید تا توپ به طرف بالا برود.

3. در حالت نشسته یا ایستاده قرار گرفته و یک وزنه در دستی (شانه ای) که افتادگی دارد بگیرید. شانه را بالا برده و برای لحظاتی در این وضعیت نگه دارید و سپس پایین می آورید این تمرین موجب بهبود قدرت عضلات بالا برنده کتف و وضعیت شانه می شود.

برگشت به بالا