02 تیر 1399

سر به جلو (forward head)

 

در بدن طبیعی که از راستا و تناسب مطلوبی برخوردار است چنانچه از نمای جانبی نگاه کنید باید سر در وضعیت متعادل و در امتداد تنه قرار گیرد، به گونه ای که خط شاقول از لاله گوش و پشت مهره های گردنی و از برابر زائده اخرمی بگذرد. هنگامی که سر متمایل به جلو باشد دو نقطه شکاف لاله گوش و زائده اخرمی در یک راستا نیستند. میزان شیوع سر به جلو در جهان ۹/۱-۳ درصد، در دانش آموزان پسر اصفهان ۳/۲۹ درصد، در دانش آموزان پسر تبریزی ۲/۶۶ درصد و در دانش آموزان پسر تهران ۵۰ درصد میباشد.

 

سر به جلو دو حالت مختلف دارد:

 

  1. سر به جلو با افزایش قوس گردنی: این نوع سر به جلو با افزایش قوس گردنی به همراه چرخش عقبی جمجمه است که باعث کوتاه شدن عضلات بازکننده فوقانی گردن و تاکننده های بخش تحتانی گردن و همچنین کشیدگی عضلات تاکننده عمقی گردن و بازکننده های تحتانی می شود.
  2. سر به جلو با صافی قوس گردنی: این سر به جلو با صافی قوس گردنی و بدون چرخش عقبی جمجمه است که معمولاً به علت یک ضربه حاد شلاقی (مانند صدمات باز شدن بیش از حد گردن) که باعث یک بازتاب حفاظتی در عضلات طویل گردنی، جناغی چنبری سینه و عضلات نردبانی می شود.

 

 

علل

 

  1. عادات غیر صحیح در نشستن، به ویژه در هنگام مطالعه، ایستادن راه رفتن و ورزش.
  2. ضعف بینایی به ویژه در افراد نزدیک بین.
  3. به کارگیری بالشهای با ارتفاع زیاد در هنگام خوابیدن.
  4. ارتفاع نامناسب میز مطالعه وکار با رایانه.
  5. حمل کوله پشتی سنگین به مدت طولانی.

 

نشانه ها و عوارض

 

  1. به جلو رفتن سر و بالا آمدن چانه
  2. افزایش فشار بر روی مفاصل گردن در ناحیه پشت
  3. خستگی در عضلات ناحیه پشت گردن و پشت سر
  4. افتادگی شانه ها
  5. تنفس دیافراگمی کاهش می یابد وتنفس از بخشهای صدری شروع می شود
  6. فشار ناشی از تغییر وضعیت سر موجب افزایش وزن سر در این حالت می شود
  7. دندانها به شکل بدی روی هم قرار گرفته و تغییر در وضعیت فک تحتانی

 

ملاحظات اصلاحی ودرمانی

 

مهمترین اقدام در زمینه اصلاح عارضه، حذف عادات غلط و اتخاذ وضعیت صحیح در نشستن، راه رفتن، ایستادن و خوابیدن است. سپس انجام دادن تمرینهای موثر در حفظ راستای طبیعی ستون فقرات گردنی و پشتی و حفظ دامنه حرکتی سرو گردن در تمامی جهت ها.

 

وزن بهینه کوله پشتی که کمترین آثار فیزیولوژیکی و مکانیکی را ایجاد کند زیر ۱۰ درصد وزن بدن نوجوانان توصیه شده است.

 

نمونه تمرینهای کششی

 

  1. به پشت بر روی زمین دراز بکشید درحالی که چانه را به طرف سینه می برید سر را به پایین فشار دهید تا از انحنای گردنی کاسته شود.
  2. در حالت نشسته بر روی زمین یا ایستاده با تعادل مناسب دو دست را در پشت سر قرار دهید و بکوشید سر را به جلو ببرید و در حالت کشش حفظ کنید. به حالت اول برگشته و حرکت را مجدداً تکرار نمایید.
  3. پشت به دیوار ایستاده چانه به سینه نزدیک شود تا گودی گردن کم شود.

 

نمونه تمرینهای تقویتی

 

  1. برای تقویت عضلات ناحیه قدامی به پشت بر روی زمین خوابیده و بکوشید تا با بلند کردن سر از روی زمین چانه را به سینه نزدیک کنید.
  2. می توانید در یکی از دوحالت ایستاده یا نشسته قرار گرفته و با گذاشتن کف دست خود بر روی پیشانی از حرکت سر به جلو خودداری کنید و به آن مقاومت دهید به گونه ای که عضلات ناحیه قدامی منقبض شود.
  3. به حالت طاق باز خوابیده و بکوشید تا سر خود را از روی زمین بلند کنید، در حالی که وزنه ای بر روی پیشانی شما قرار گرفته است.

برگشت به بالا