01 تیر 1399

التهاب محل اتصال وتر عضله به استخوان(تنوپریوستیت)

 

محل اتصال عضله به استخوان مشتمل بر انتقالی تدریجی از وتر عضلانی به غضروف و از غضروف به استخوان است. به دلیل وجود غضروف فیبری، نقطه اتصال استخوان و عضله از پشتوانه خونی ضعیفی برخوردار است. نکته فوق توضیحی است برای این مطلب که چرا این گونه آسیبها غالبا برای درمان به مدت زیادی نیاز دارند و معمولا به شکل مزمن درمی آیند.

 

التهاب اتصال عضلانی _ وتری به دلیل کشیدگی مکرر در محل اتصال و ضریع استخوان ایجاد می شود. در نتیجه پارگی های ریز و خونریزی، حساسیت و التهاب به وجود می آید. افراد در حال رشد به ندرت به تنوپریستیت مبتلا می شوند، زیرا وتر و عضله های آنان به طور نسبی قوی تر از استخوان هایشان است. در عوض، این افراد در معرض ابتلا به التهاب استخوان و کنده شدن قسمتی از استخوان قرار دارند. مثلا میتوان از عارضه گودشلاتر در زانو و آپوفیزیت پاشنه نام برد.

 

 

موضع

 

تنوپریوستیت، به طور مکرر در ناحیه بازو (بازوی تنیس باز و بازوی گلف باز)،  در ناحیه اتصال عضله نزدیک کننده طویل، در زانو در محل اتصال دیستال و پروگزیمال وتر کشککی، در محل اتصال وتر آشیل با پاشنه ودر محل اتصال نیام کف پایی به پاشنه اتفاق می افتد.

 

علائم و تشخیص

 

تنوپریوستیت با توجه به توسعه موارد زیر مشخص می شود:

 

_وجود درد درمحل اتصال عضلانی، وتری و استخوان

_وجود تورم اندک و نقص در عملکرد

_وجود حساسیت بارز در برابر فشار در نقطه آسیب دیده

_تشدید درد به هنگام انقباض عضله های مورد نظر در محل اتصال.

 

درمان

 

با پيشرفت تنوپريوستيت، ورزشكار يا پزشکیار باید نسبت به موارد زیر اقدام کند:


– به منظور مقابله با درد، باید فعالیت را کاست و محدود کرد، گاهی اوقات استفاده از عصا مفید است.

– برای کاستن درد و تورم، باید در مرحله حاد آسیب با کیسه یخ محل عارضه را سرد کرد.

– حمایت از اندام با استفاده از باند.

– استفاده از گرمای موضعی پس از مرحله حاد.


پزشک میتواند یک یا تعدادی از روش های درمانی زیر را به کار بندد:


-تجویز داروی های ضد التهاب

– تجویز برنامه تمرینی، منطبق بر ضوابطی که در بخش مربوطه ارائه شده است.

– تزریق موضعب استروئید در مراحل بعدی به انضمام یک تا دو هفته استراحت

-انجام جراحی در بیمارانی که به درد طولانی مدت مبتلا بوده و عارضه آنان مزمن شده است.

 

 

پیشگیری

 

موارد زیر می تواند در کاهش احتمال وقوع و گسترش تنوپریوستیت مفید باشد:

 

-شیوه های صحیح تمرین

– استفاده از وسایل مناسب در ورزش مورد نظر (وسایل جدید، به ویژه کفشها، باید مورد استفاده قرار گیرند)

– استفاده از لباسها و تجهیزات مناسب ورزش مورد نظر

-برخورداری از تمرین های مطلوب پایه و تمرین های اختصاصی نواحی آسیب پذیر بدن

 

 
برگشت به بالا