13 اردیبهشت 1399

التهاب وتر (تندنیت) و التهاب غلاف آن (پری تندنیت، تنوواژنیت)

با تکرار حرکت های یک طرفه یا در نتیجه تداوم یک تحریک مکانیکی ممکن است وتر یا غلاف آن واکنش التهابی بروز کند. در صورت تکرار بیماری مزمن و درمان آن دشوار میشود.

موضع

وتر آشیل، وتر سر دراز عضله دو سر بازو‌، وتر عضله فوق خاری، وتر باز کننده ها، مچ دست و مچ پا بطور مکرر ملتهب میشود.

علائم و تشخیص

 

 

التهاب وتر و التهاب غلاف وتر موجب بروز علائم زیر میشود:

- در مرحله حاد درد ظاهر میشود و گاهی در هنگام تمرین یا پس از آن در وتر مبتلا حالت مورمور احساس میشود‌‌، در حالت مزمن معمولا به دنبال گرم کردن بدن درد ابتدایی برطرف میشود (چرخه درد را مشاهده کنید)

- نقص در عملکرد

- رادیوگرافی از بافت نرم، تورم و گاهی اوقات کلسیفه ای شدن بافت مبتلا را نشان میدهد.

درمان

 

 

هنگامی که التهاب وتر یا غلاف وتر توسعه می یابد ورزشکار یا پزشکیار باید به شکل های زیر عمل کند:

- در مرحله حاد موضع رو در معرض سرما قرار دهد.

- تا از بین رفتن درد، بخش مصدوم را در حالت استراحت قرار دهد.

- از گرمای موضعی و از محافظ گرما استفاده کند.

چنانچه به رغم استفاده از عوامل فوق مشکل باقی بماند باید با پزشک مشورت کند.

پزشک با اختیار خود می تواند از روشهای زیر بهره بگیرد:

- تجویز برنامه تمرینی که باید با توجه به روند درمان در اولین فرصت ممکن آغاز شود. ابتدا باید تمرین های ایستا و بدون وزنه آغاز شود. سپس میتوان تمرین های پویا شامل تمرینهای برون‌گرا به اضافه کشش دقیق را آغاز کرد. هیچگاه نباید شدت این تمرینها از آستانه درد فراتر رود.

- استفاده از باندهای محافظت کننده

- استفاده از داروهای ضد التهاب

- استفاده از دستگاه های تحریک کننده گالوانیک با ولتاژ بالا

- درمان با فراصوت یا موج کوتاه

- جراحی

درمان التهاب وتری از درمان اغلب آسیبهای ورزشی دشوارتر است. لذا ورزشکاران باید بلافاصله پس از ظهور علائم این عارضه عضو مصدوم را در حالت استراحت قرار دهند.

عدم توجه به این مسئله التهاب مزمن وتری را در پی دارد که در آینده سبب توقف هرگونه فعالیت ورزشی خواهد شد.

پیشگیری

 

 

ضمن توجه به خطر های جدی التهاب وتری باید اجرای پیشگیری کننده زیر را بخاطر سپرد:

- گرم کردن قبل از فعالیت و پایین اوردن دمای بدن پس از فعالیت

- تنوع در تمرین ها، و اجتناب از تکرار حرکتهای یک طرفه

- انطباق تدریجی با شرایط جدید‌، مثلا با تغییر سطح مکان بازی

- تنظیم وسایل بر مبنای شرایط محیطی

- اجرای تمرینهای مناسب پایه اس برای به تاخیر انداختن بروز تغییرات تخریبی بافتها

- ایجاد شرایط عمومی مناسب

التهاب عضلانی (میوزیت)

التهاب عضلانی به ندرت رخ میدهد و بیشتر عضله های ران، پشت شانه ها و خلف ساق را مبتلا میسازد.

علائم و تشخیص

موارد ذیل را میتوان به عنوان علائم تشخیص میوزیت به حساب آورد:

- بروز درد در عضله مبتلا به هنگام اعمال نیرو

- با تشدید عملکرد و تکرار کوشش، علائم عارضه افزایش می یابند.

- ممکن است هنگام معاینه وجود بخش های سفت و حساس بر روی عضله احساس شود.

- احتمال وقوع گرفتگی عضلانی وجود دارد.

 

 

حرکات اصلاحی مورد نیاز بدن خود را  از این جا دریافت کنید

 

 
   

 

درمان

هنگامی که التهاب عضلانی بروز کرد ورزشکار یا پزشکیار باید به ترتیب زیر عمل کند:

- به عضله استراحت دهد یا فعالیت آن را کاهش دهد.

- گرمای موضعی به کار برد یا از محافظ گرما استفاده کند.

برگشت به بالا