02 تیر 1399

استئو آرتریت یا آرتروز (osteoarthritis)

 

آرتروز چه اولیه باشد چه ثانویه تغییرات مفصلی ناشی از آن مشابه یکسان است. ابتدا غضروف مفصلی نرم می‌شود به دنبال آن سطح، سطح ناهموار شده غضروف ساییدگی می‌یابد شکاف و ترک‌ها بیشتر می‌شوند و به سمت پایین و زیر استخوان توسعه می‌یابند. در نهایت غضروف به کناری رفته سطح استخوان آشکار می‌شود و همین سطح عهده دار تحمل وزن وارده بر مفصل است سفتی استخوان (اسکلروسیس) و بخش‌های دارای تراکم به پایین (کیست ها) به طور همزمان تشکیل می‌شوند. سلول‌های غضروفی جدید که اطراف غضروف کنار رفته وجود دارند استخوانی می‌شوند و در نتیجه ضخیم شدن کپسول مفصلی اسطاله های استخوانی (استوفیت) شکل می‌گیرند.

 

به طور خلاصه نرم شدن و ساییدگی غضروف مفصلی/ آشکار شدن سطح استخوان/ تشکیل همزمان اسکلروسیس و کیست/ سلول غضروفی جدید و تشکیل استوفیت. در این آسیب بیشتر غضروف مفصلی درگیر می‌شود و به ندرت به پرده سینوویال صدمه وارد می‌شود. دیگر بافت‌ها سالم باقی می‌ماند. این نوع آسیب جوش خوردگی استخوان های مفصلی را به دنبال نخواهد داشت

 

علایم و تشخیص

 

 

کمی درد وجود دارد. در مراحل پیشرفته درد زیاد می‌شود و فرد نمی‌تواند راحت بخوابد. درد در خلال فعالیت‌های روزانه محو می‌شود در ورزشکاران ممکن است هنگام گرم کردن از بین برود و تنها در اثر پرداختن به مسابقه یا تمرین باز گردد.

 

خشکی و سفتی ابتدای روز سفتی به طور مشخص پس از یک دوره توقف فعالیت اتفاق می‌افتند و ممکن است لنگیدن در فرد ظاهر شود.

 

غیر طبیعی بودن مفصل هنگام معاینه ممکن است اطراف مفصل مبتلا شده تغییراتی مانند تورم نقص در دامنه حرکتی آتروفی عضلانی حساسیت مور مور شدن افزایش حرارت موضعی و ناپایداری یا حرکات غیر طبیعی مفصل ناشی از سستی رباط مشاهده شود تغییرات مشاهده شده از طریق اشعه ایکس، تنگ شدن فضای مفصلی، کیست ها، استوفیت ها و تصلب ها و همچنین افزایش مایع سینوویال با این روش نشان داده می‌شود.

 

درمان

 

تغییرات ناشی از آرتروز غیر قابل برگشت است اما می‌توان علایم را حذف و تخریب بافت را به تاخیر انداخت فشار و بار وارده بر مفصل باید کاهش یابد فعالیت‌های ورزشی مستلزم تحمل وزن باید متوقف شود و بهتر است از شنا و دوچرخه سواری برای آمادگی بدن استفاده کرد.

 

تمرین‌های تحریک بخش و ارتقای قدرت عضلانی باید مستقیم زیر نظر فیزیوتراپیست و حتی الامکان در استخر انجام شود. باید از تمرین‌های غیر فعال که شخصی مصدوم هیچ تلاشی در اجرای آن‌ها ندارد اجتناب ورزید.

 

استفاده از فراصوت، عصا، بانداژ، داروی مسکن و ضد التهاب می‌تواند مفید باشد.

 

ورزشکارانی که از آرتروز رنج می‌برند برای ادامه فعالیت‌های خود باید از پزشک اجازه بگیرند. برای جلوگیری از تخریب بافت‌ها یا به تاخیر انداختن آن باید فرد مبتلا را نسبت به انجام تمرین های فعال تحریک بخش و لفزایش دهنده قدرت عضلانی تشویق کرد.

 

آرتریت روماتوید (آرتریت مزمن)

 

 

آرتریت روماتوید به عنوان یکی از بیماری‌های خود ایمنی بدن طبقه بندی می‌شود. این عارضه یک حالت التهابی مزمن است که بیش از سایر بافت‌های بدن مفصل، وتر و غلاف وتر (فاسیل) عضلات و کیسه زلالی را گرفتار می‌سازد. این بیماری در زنان سه برابر مردان مشاهده می‌شود. معمولا در محدوده سنی ۲۰ و ۳۰ یا ۴۵ و ۵۵ سال آغاز می‌شود. علامت اول این بیماری تورم پرده سینوویال است که پرده سینوویال شروع به ساختن بافتی به نام پانوس می‌کند. پانوس غضروف مفصلی را فاسد می‌کند.

 

تغییرات پاتوژیک

 

اولین مرحله آرتریت روماتوید التهاب غشای سینوویال (سینوویت) است که با رسوب پروتین (فیبرین) تشدید می‌شود. در نتیجه التهاب، مایع به درون مفصل ترشح شده و موجب تورم می‌شود. بافت ملتهب به سمت مرکز فضای مفصلی پیشروی کرده و سطوح مفصلی رباط‌ها و وترهای اطراف را پوشانده است. در همین زمان غضروف مفصلی به صورت منظم از سطح خود به طرف استخوان مجاور آن کیست تشکیل می‌شود. همچنان که بافت های ملتهب به تدریج جای خود را به بافت زخم می‌دهد کپسول مفصلی ضخیم و در نتیجه مانع تحرک مفصل می‌شود.

 

علایم و تشخیص

 

  • درد و تورم
  • خشکی مفصل که به ویژه صبح‌ها بیشتر و بارزتر است
  • تغییر شکل مفصل آرتروز عضلانی و غیر طبیعی بودن وتر
  • مراحل عود کردن و تسکین موقتی در طول دوره دردناک
  • درد تورم و حساسیت در حداقل یک مفصل دیگر مثلا مفصل قرینه
  • وجود گره‌ها و غده‌های حاکی از آرتریت روماتوید روی وتر
  • مشاهده به وسیله اشعه ایکس و یا آزمایش خون

 

درمان

 

  • برای آرتریت روماتوید نیز درمانی وجود ندارد ولی می‌توان آن را کنترل نمود.
  • فیزیوتراپی و حفظ آمادگی عمومی بدن و استفاده از داروهایی ضد التهاب
  • استفاده از دارو برای ایمن سازی بدن و یا درمان موضعی به وسیله استرویید در موارد شدید جراحی
  • آرتریت روماتید موجب ترک ورزش نمی‌شود.

 

نقرس

 

 

علت نقرس انباشته شدن بلورهای اسید اوریک مفصل است چون اسید اوریک یا بیش از حد تولید می‌شود (ناشی از متابولیسم اسید نوکلوییک پیرووین) یا بدن قادر به خارج کردن مقادیر اضافی آن نیست در نتیجه در غضروف‌های مفاصل و غضروف های گوش انباشته می‌شود. در این بیماری کریستال‌های اورات سدیم موجب صدمه می‌شوند. ۹۵ درصد قربانیان آن را مردان میانسال تشکیل می‌دهند. اولین مفصل کف پایی-انگشتی (در انتهای انگشت بزرگ) بیش‌ترین میزان ابتلا به این عارضه را دارد پس می‌تواند موجب شست کج نیز بشود. مفصل در خلال یک حمله شدید و حاد که معمولا ۲ تا ۷ روز طول می‌انجامد قرمز، داغ، متورم و بسیار دردناک می‌شود. نقرس مزمن ممکن است بیش از یک مفصل را مبتلا سازد. این بیماری برعکس آرتریت ها کاملا قابل درمان است.

 

 

برگشت به بالا